Stelpan sem heimurinn hataði...Erla Hlín Henrysdóttir
Ég verð að segja það svona á viku tvö í nýja starfinu að það er kannski ekki alveg eins rómantískur blær yfir því og ég hélt.Börnin hvorki þekkja mig né bílinn minn,
það brosa ekki allir og heilsa þegar ég veifa (eða veifa þegar ég brosi og heilsa)
-ég er reyndar ekki jafn mikið sjarmatröll og Pósturinn Páll-
og ég er svo sannarlega ekki með "pakka og bréf"
ég er með reikninga!
já gott fólk, það eru komin mánaðamót.
Einhverra hluta vegna virðast ALLAR stofnanir landsins þurfa að miða allt við 1. hvers mánaðar og þess vegna er maður ekki bara með 2 tonn af reikningum heldur líka alls konar bækur og í nokkur hús fór pakki sem ég er VISS um að í var VHS-spóla...
Þar sem þetta er nokkurs konar þjónustustofnun verður maður að gera allt sem maður getur til að auðvelda fólki lífið og þess vegna verður maður að taka allar bækur með sér þó að maður sé alveg handviss um að bókartuðran komist ekki inn um nokkra einustu lúgu og prófa (svo að fólk hringi ekki og segi; "ég sótti bókina á pósthúsið, fór heim og prófaði og hún komst alveg inn um lúguna, HVAÐ 'A ÞETTA AÐ ÞÝÐA?!"...það tekur að sjálfsögðu ekki fram að það hafi þurft að skrúfa flipann af lúgunni og nota alla fjölskyldumeðlimi í að þjösna henni inn...)
Þetta varð til þess að í dag skakklappaði ég út af pósthúsinu með 42 kíló af pósti, í hvorki meira né minna en 4 burðarpokum!
Þegar ég verð partur af einhverjum hópi fyllist ég yfirleitt umsvifalaust umburðarlyndi og virðingu fyrir starfi viðkomandi hóps, og núna bættist ein tilfinning við; ég HATA fólk með lélegar bréfalúgur.
Endilega gerðu tilraun.
Taktu allan póstinn sem þú fékkst í dag í aðra hönd.
Settu e-ð þungt í hina (stendur fyrir póst allra hinna húsanna í götunni)
-endilega skelltu eins og 10 kílóum í band á öxlina
og reyndu að setja póstinn þinn inn í lúguna (augljóslega bara með hendinni sem hann er í...BANNAÐ að nota hina, því að þá dettur pósturinn sem þú varst svona 2-3 tíma að raða allur í klessu...)
Þetta er ekkert svo erfitt.
EN ef þú tilheyrir hötunarhóp mínum verður þetta erfitt...verulega erfitt og ástæða fyrir fyrsta vinnuáverka sumarsins (og ekki þess síðasta get ég lofað...)
-Sömuleiðis elska ég fólk með stórar bréfalúgur sem allt kemst inn í, en þeir sem eru með stóra lúgu en aaahhh tricky lítið gat í veggnum eru ekki bara hálfvitar, heldur líka illgjarnir, því maður fyllist svo mikilli hamingju þegar maður sér hana.....)
s.s. ef fólk les milli línanna er ég að hrökklast heim núna eftir suddalega erfiðann dag og er þess vegna ekkert sérstaklega kát (ég stefni á bað, með bók til að græja það í einum grænum)
Þegar ég var búin að vera á labbi í 5 tíma í dag og alveg að fara að gráta mér var svo illt í bakinu settist ég aðeins niður (nýbúin að taka fram úr nokkrum unglingavinnukrökkum)
ég var svona að reyna að gera upp við mig hvort ég gæti sagt upp í mótmælaskini og bara ekki borið út í síðustu götuna þegar krakkahópurinn gekk framhjá mér og tók augljóslega ekki eftir mér (en hafa líklega tekið eftir því hvað ég hökti) og ein stelpan leit í kringum sig og sagði við hina hátt og snjallt:
"hvað varð eiginlega um KONUNA sem var hérna að bera út?"
ég fékk alveg fyrir hjartað því að mér fundust alltaf vera svo miklar kerlingar í póstinum svona back in the days og ákvað að neih! á 22. aldursári þyrfti ég ekki að fara að grenja þó að ég væri þreytt og stóð upp með ýktum tilþrifum
...þá byrjaði að rigna!
Úr rökfærsluhorni NúmaErla Hlín Henrysdóttir
Þegar hlutir eru mjög ómerkilegir, óspennandi, og öll þessi ó-orð eru þeir oft sagðir vera:,,hvorki fugl né fiskur"
og allt í einu fékk ég hugmynd:
ég er bæði, og því hlýýýýýtur það að þýða að ég sé stórkostleg!
þessi gleði og sjálfselska er í boði þess að í dag var ég lohohoksins búin í prófum
SUMARIÐ ER KOMIÐ!
ÍsbjarnablúsErla Hlín Henrysdóttir
Jæja, þá hefur annar ísbjörn gengið á land fyrir vestan og gefið fólki óóótrúlegt tækifæri til að rífa aftur upp umræður um "morðið" sem átti sér stað síðast.Mér finnst alltaf jafn magnað hvað fólk verður miklir dýrafræðingar þegar á að meiða aumingjans bangsann (eða hvalina)
mig langar af þessu tilefni að minna á muninn á:
og
það var sá síðar,,nefndi" sem gekk á land á Vestfjörðum.
ég er mikill dýravinur og á mjög erfitt með að sjá illa meðferð á hvaða dýrum sem er, líka þessum:
þessi hitti einmitt krúttubolluísbjörn í veiðiferð, ég sleppti hrikalegustu myndunum og trúið mér, þær eru ekki fyrir magaveika.
Nú langar mig bara til að koma minni skoðun algjörlega svart á hvítt (kannski er letrið hérna grátt...)
dýr eiga að fá að lifa í sínu umhverfi, ég er ekki fylgjandi dýragörðum sem eru einungis til skemmtunar (þá meina ég þegar er ekki beinlínis verið að koma dýrum í búr til að koma í veg fyrir útrýmingu) og ekki illri meðferð á loðdýrum til að fá af þeim feldinn (eða af nokkrum toga yfirleitt).
Við skulum samt halda okkur á jörðinni, ég hef samkvæmt mjög öruggum heimildum að þegar að fyrsti ísbjörninn gekk hér á land hópaðist fólk í nágrennið MEÐ BÖRNIN SÍN til að sýna þeim dýrið,
þeir sem stóðu næst voru innan við 20 metra frá dýrinu og tekur það björninn u.þ.b. 1 og 1/2 sekúndu að ná fólkinu ef hann tekur á rás (fólkið sem hér um ræðir gæti verið dáið á innan við 2 sekúndum)
samanber 90 mínútur sem það tók að nálgast deyfilyf og 15 mínútur að minnsta kosti til að það virkaði.
Á meðan fólk er fífl er ekki hægt að vernda svona dýr við mannabyggð, það er ekki hægt að bíða og sjá hvað gerist þegar fólki finnst við hæfi að fara í hópferð með börnin sín nálægt mörghundruð kílóa villtu rándýri (sem er búið að ferðast og er líklega hrætt, ringlað og svangt)
Ég vona svo sannarlega að það verði hægt að fara ljúfum höndum um hann Ófeig sem er núna mættur á svæðið og ég vona að fólk haldi vitinu í hausnum og sig heima svo að það sé mögulegt.
Áður en við förum í hópferð til að grýta hús umhverfisráðherra skulum við aaaaaðeins slaka á í dýraverndunarrómantíkinni og hugsa okkur hvort við værum sátt ef við hefðum sest við sjónvarpið þegar síðast sást til hvítabjörns og fréttatíminn hefði byrjað á upptalningu á dauðsföllum manna og barna því að fagaðilar aðhöfðust ekkert. Björninn gengur enn laus og virðist að sögn dýraverndunarsinna hamingjusamur í íslenskri náttúru!
Það er frábært að fólki sé það mikið hjartans mál að vernda dýr sem sæta illri meðferð en við verðum að halda í heilbrigða skynsemi, sérstaklega til að hafa einhvern trúverðugleika þegar kemur að málum sem virkilega skipta máli.
Björninn sem dó síðast (því miður) dó víst fljótt og örugglega og á eins ,,mannúðlegan" hátt og aðstæður buðu upp á, ég leyfi mér að draga í efa að sá maður sem hefði mætt honum hefði átt kost á sömu meðferð.
BörnErla Hlín Henrysdóttir
Ingan mín er á spurningastiginuog eins og mér finnst allt sem þetta barn gerir meiriháttar (eða svo gott sem) þá er það alveg þreytandi til lengdar að öllum svörum sem þú gefir fylgi: "en af hverju?"
ég fór svo sannarlega í gegn um þetta stig líka (skyldmennum til mikillar gleði) svo að ég reyni eftir bestu getu að svara endalausum spurningum, þó að ég viti að svarinu mínu verði mætt með annari spurningu...
Þess vegna ætti ég kannski að velja betur outfit þessa dagana, það er nú algjör óþarfi að mynda þörf á spurningum sjálfur.
Hver getur samt láð barninu það að skilja EKKERT í því í dag þegar ég kom gangandi inn í íbúðina eins og ég hefði gleymt að lesa "Tumi klæðir sig" hérna í denn...
Það er ekki að furða að það vakni nokkrar spurningar í litla velhærða kollinum þegar ég vappa inn á sjónarsviðið í peysu sem er eiginlega kjóll, með hálsmen um úlnliðinn, hring í keðju um hálsinn, teygju á fingrinum og band í hárinu!
Hvernig á hún að skilja þetta?
Ég var að fá e-mailErla Hlín Henrysdóttir
(ég var reynar að fá 49 e-mail, en eitt kitlaði hláturtaugarnar meira en hin...)"Erla, somebody wishes to date you
his reason: reputation!"
eru þetta jákvæðar upplýsingar?
Í dagErla Hlín Henrysdóttir
Dagurinn í dag er hálfnaður.og ég er núþegar búin að gera móður mína stolta með afköstum dagsins (ef hún vissi það... ég er, reyndar mjög stutt, ein heima...)
Ég er búin að fara út að hlaupa, sem var ekki eins ánægjulegt og undanfarna daga þar sem það er rokrassgat úti og ég er örugglega með meiri sand en linsur í augunum.
Ég er búin að horfa á klukkustundar heimildarmynd á E! um Desperate Housewives á meðan ég borðaði morgunmatinn minn...
þar sem ég er alla jafna ekki heilan klukkutíma að afgreiða máltíð þegar ég er ein (og ekki séns að missa af seinni helming vitneskju um líf 'celeba') tók ég til við að breyta smekkbuxunum sem ég keypti í Berlín í pils, ég ætla ÆTLA að nota þetta
(og afsanna ummæli Kristins: "Erla, þú átt aldrei eftir að nota þær nema þú verðir ráðin sem trúður í barnaafmæli!")
Ég er búin að versla í matinn fyrir kvöldið, finna bifvélaverkstæðið sem ég þarf að fara með bílinn á í kvöld (mér fannst betra að vera ekki að leita að því með einhvern góðhjartaðan í eftirdragi á öðrum bíl) og setja ríkisstjórnina upp á lista, ganga frá í eldhúsinu og setja í þvottavél, lesa moggann og fréttablaðið alla síðustu viku og svara öllum tölvupóstum (sem voru nokkrir)
einhver séns að ég haldi þetta út?
ó, já, ég þarf kannski að minnast á það, ég er ekki á eiturlyfjum.....ég vaknaði 04:30 !
hvernig er þinn dagur búinn að vera?
Í eitt af fáum skiptum réttnefnd
-Early Bird ;)
I couldn't help but wonderErla Hlín Henrysdóttir
ég fór á Sex and the City í gær, hún var svona sirka eins og 3-4 þættir (m.ö.o. stóð alveg undir væntingum)og varð voðalega innblásin af orðalagi og pælingum Carrie okkar Bradshaw (og fór að sjáááálfsögðu í pinnahælum henni til heiðurs...)
Ég er búin að vera að velta vöngum yfir öllum upplýsingum sem maður hefur fengið á undanförnum dögum og þar sem að fólk er yfirleitt svo elskulegt að segja manni bara jákvæðu hlutina ætti maður að líða um á bleiku skýi, þess fullviss að maður sé fráááábær!
Miðað við persónuleikamiðuð komment sem ég hef fengið mikið af og þá staðreynd að ég er jú, single að vanda hefur ákveðin hugsun svamlað aftur og aftur upp í kollinn:
"my god I must be ugly!"
blóm, kransar og samúðarkomment afþökkuð.
Vissuð þiðErla Hlín Henrysdóttir
að Björn Bjarnason býður upp á agalega hentuga þjónustu.Ef þú ert skráð/-ur á póstlistann hans færðu reglulega send meil þegar hann bloggar
í meilinu er.....BLOGGIÐ
svo að maður þarf eiginlega bara að lesa annað hvort
SNILLD
svo að takk sá sem að skráði mig á þennan póstlista (það var rétt hjá þér, brandarinn var ekki búinn eftir hina tvo sem ég kvartaði yfir, þú hittir naglann á höfuðið, brandari er ekkert fyndinn fyrr en það er búið að gjörsamlega steindrepa hann og þetta var skemmtilegt OG þroskað múv hjá þér svo að 2-0 fyrir þér!)
-Ég var þess vegna að enda við að lesa vangaveltur Björns um "suðurlandsskjálftann", ég meina, maðurinn leggur það á sig að skrifa mér meil, ég hlýt að lesa það
og á meðan ég man ritning gærdagsins var fráááábær.
Ég er hins vegar ekki búin að nýta mér þjónustu endurskoðunargæjanna sem ég er líka skráð hjá...
Annars langaði mig að segja hæ, ég er komin heim.
Ferðin var frábær!
Kannski pínu löng, í svona stórum hópum er alltaf ákveðinn fjöldi sem maður fílar ekki, einhverjir sem fara í taugarnar á manni og einhverjir sem maður hreinlega ÞOLIR ekki og þó að flestir séu algjör yndi og ég sakna þeirra strax þá var þetta bara komið gott í bili myndi ég segja...
Maður kynnist fólki fáránlega vel og þá sérstaklega þeim sem maður eyðir mestum tíma með (Ragnhildur og Rúna, takk fyrir samveruna, það er merki um vel heppnaða samveru að maður þoldi hvorn annan til síðasta dags þrátt fyrir svona rosalega mikið exposure (og ég þarf alltaf reglulega svona me-time))
ég ætla að koma með dæmi:
þegar ég segi mikil samvera þá meina ég það, hér er ég að sofa rosa mikið í friði á leiðinni út....
daaaaaagur eitt!
Það bættist líka fleira fólk í flóruna... Birna mín, þú ert yndi, Lára og co. algjör æði...ég gæti haldið lengi áfram, en ég ætla ekki að gera það ;)
Annars er bara spennandi sumar framundan
vinir mínir sem heima sátu búnir að vera fáránlega duglegir að láta vita af sér frá því að ég kom heim (sem er ÆÐI, ég elska að vera umkringd af ykkur, þið eruð svo frábært fólk...) og ég er m.a. að fara í bíó í 2. skipti á 3 dögum í kvöld...
Ný vinna bíður, sólarlandaferð með familinskí og aaaaalls konar spennandi verkefni fram undan
ég held að það sé engin leið hjá því, þetta verður GOTT sumar!
knús og kossar
Early Bird
p.s. Við Sigrún vorum að kaupa okkur ís þegar jarðskjálftinn varð....ættum við kannski að taka því e-ð persónulega?
