hmmmmErla Hlín Henrysdóttir
Fólk getur lent í alls kyns hörmungum.
Ég ætla ekki einu sinni að telja þær upp, þú lætur þér bara detta e-ð í hug sjálf...
stærsta hörmung míns lífs í dag?
þegar ég skilaði tannburstanum mínum aftur eftir kvöldburstun rétt áðan fékk ég allt í einu á tilfinninguna að þetta væri ekki minn bursti.....
gripið var e-ð öðruvísi....
ætli ég hafi ekki tekið vitlausann með mér frá Hollandi sem var, mikið rétt, fyrir heilli viku síðan.........
Ég er semsagt búin að vera að bursta með annara manna slefi í 7 daga..... tvisvar á dag!
Jökk
Af hverju er þetta ógeðslegt en ekki að kyssa EINHVERN niðri í bæ?
já, hmmmm indeedí-ó!
Ég kom heim frá Hollandi í fyrradag... hlaðin dóti, fötum og súkkulaði en samt aðallega gleði :D
Þetta verður án efa flokkað sem besta kórferð sem ég hef farið í og nú er ég enginn nýgræðingur í þessum málum.
Yndisleikinn felst í samblandi af:
-Gilla sem er æðislegur kórstjóri
-samkórfólki (sem er orð, héðanífrá allavega)
-því að þetta er framhaldsskólakór og þ.a.l. hægt að treysta fólki frekar fyrir eigin lífi og limum og frítíma heldur en í hópi grunnskólabarna....
-danska kórnum Vox 11 sem keppti í pop-flokki og var hreinlega orgasmískt að hlusta á
-og því að við unnum klárlega í djammi en vorum samt með "1st prize" (eða price eins og Hollendingarnir kalla það) og í 3ja sæti í okkar flokki....klassískum söng....
Við fengum alveg sérstaklega mikinn frítíma og hann fór í peningaeyðslu og/eða drykkju....
Ég verð eiginlega að segja að þessi ferð hafi verið fullkomin í alla staði...bærinn sem við vorum í var eins og klipptur út úr ég veit ekki hverju hann var svo fáránlega fallegur og Brady-bunch e-ð. Maturinn var hins vegar hrikalegur.... ethníkin var ekkert að gera sig... McDonalds var toppurinn þarna...
Fyrsta kvöldið fórum við út að borða á krá nálægt hostelinu okkar, hryllilegur matur, engar ýkjur... bjórinn var hins vegar ágætur og þess vegna helltum við okkur bara í hann.
Þegar langt var liðið á kvöldið vorum við að verða þreytt og við Sigurjón ákváðum að labba af stað á undan hinum heim .... löng saga stutt, við tókum vitlausa beygju í Hollandi um miðja, kolsvarta nótt og löbbuðum hálfa leið út úr bænum áður en við föttuðum það....ég búin að snúa á mér ökklann og Sigurjón búinn að detta face-first í brenninetlur....
-ótrúlegt magn af hnetum á veginum og tún full af sofandi strútum voru samt nógu skemmtileg til að okkur leiddist ekkert... það og regluleg símtöl frá Dodda....." Erla hvar eruð þið og HVAÐ ertu að gera við Sigurjón!?"
Eftir keppnina var ég svo spurð hvort ég ætlaði að hætta í kórnum og ég held ég hafi sjaldan fengið eins auðvelda spurningu.... just try and make me!
Erla singalot out :D
Ég er búin að vera að dúlla mér við að fullkomna (að mínu mati) herbergið mitt... ég er búin að sanka að mér alls konar vönduðum hlutum sem höfða til mín, það var sett parket á það...ég kaupi mér að sjálfsögðu bara föt sem mér finnast flott og ég eeeeelska rúmið mitt
þess vegna er það frekar spes tilfinning þegar ég geng inn í herbergið mitt þessa dagana og fyrsta orðið sem mér dettur í hug er:
DRASL!
Ég á mér veikleika....
nokkra reyndar en ég ætla bara að tala um einn einmitt núna ;)
Ég dett í bækur, alls konar bækur:
Harry Potter
LOTR
alls konar kiljur skrifaðar af breskum konum...
Marley and me
Syrpur (sem ég lít á eins og auglýsingar í sjónvarpi.... það er ekki alveg partur af sjónvarpi, en samt)
einhverjar svaka fróðleiksbækur sem ég var áskrifandi að sem krakki
allar barnabækurnar hennar Ingu.... ég les stundum í þeim þegar hún er sofnuð :)
Ég er samt búin að koma mér upp leiðinlegum ávana, þegar ég er komin ákveðið langt VERÐ ég bara að kíkja aðeins á endinn....athuga hvort Harry deyr (eða Marley ef því er að skipta).... eða hvort hjónin skildu ( sem virðist alltaf svo yfirvofandi hjá þessum bresku...) þetta kom þó svolítið í bakið á mér um daginn.
Ég var að lesa svaka vesen og var frekar stressuð yfir því svo að ég kíkti og komst að því að í síðasta kaflanum var maður kominn eitthvert allt annað.... önnur nöfn, aðstæður og vandamál....
Ég varð ekkert smá rugluð, og í fyrsta skipti á ævinni skemmdi það fyrir mér að kíkja aftast...ég gat ekkert einbeytt mér og fylgdist ekkert með því sem ég var að lesa, eyddi frekar tímanum í að reyna að sjá fyrr í bókinni hvar ég missti af karakterunum sem dúkkuðu upp í lokinn....
það var ekki fyrr en 3 dögum seinna að ég sá að á eftir sögunni minni voru kaflar úr öðrum bókum eftir sama rithöfund...ég ætla ekki að lesa þær!
Brotherpocker!
